FAQ

Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Idemne, quod iucunde? Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget. Duo Reges: constructio interrete.

Polycratem Samium felicem appellabant. Nam constitui virtus nullo modo potesti nisi ea, quae sunt prima naturae, ut ad summam pertinentia tenebit. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Praetereo multos, in bis doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. Quamquam id quidem licebit iis existimare, qui legerint. Itaque ad tempus ad Pisonem omnes. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Primum divisit ineleganter; Qui igitur convenit ab alia voluptate dicere naturam proficisci, in alia summum bonum ponere? Sin autem ad animum, falsum est, quod negas animi ullum esse gaudium, quod non referatur ad corpus. Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis;

Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Non est igitur summum malum dolor. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Confecta res esset.

Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Itaque ad tempus ad Pisonem omnes. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Quippe: habes enim a rhetoribus; Quo plebiscito decreta a senatu est consuli quaestio Cn. Si longus, levis.

Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Age sane, inquam. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Ac tamen hic mallet non dolere. Hoc mihi cum tuo fratre convenit. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Quid in isto egregio tuo officio et tanta fide-sic enim existimo-ad corpus refers? Quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare?

Bonum liberi: misera orbitas. Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam. Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris.

Progredientibus autem aetatibus sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus. Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Quid de Pythagora? Quid de Pythagora? An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse? Si longus, levis; Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Mihi enim erit isdem istis fortasse iam utendum. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio.

Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Sit enim idem caecus, debilis. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Quo studio Aristophanem putamus aetatem in litteris duxisse? Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Itaque his sapiens semper vacabit. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior.

Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Apud imperitos tum illa dicta sunt, aliquid etiam coronae datum; Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Suo genere perveniant ad extremum;

Quid adiuvas? Ex quo intellegitur officium medium quiddam esse, quod neque in bonis ponatur neque in contrariis. Ita fit cum gravior, tum etiam splendidior oratio. Consequens enim est et post oritur, ut dixi.

Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam.

Primum divisit ineleganter; Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae. Quid de Pythagora? Cenasti in vita numquam bene, cum omnia in ista Consumis squilla atque acupensere cum decimano. Ea possunt paria non esse. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Sed fortuna fortis; Erat enim res aperta. Quorum sine causa fieri nihil putandum est. -delector enim, quamquam te non possum, ut ais, corrumpere, delector, inquam, et familia vestra et nomine.

Sed ego in hoc resisto;

Verum hoc idem saepe faciamus. Sic exclusis sententiis reliquorum cum praeterea nulla esse possit, haec antiquorum valeat necesse est. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare? Huic ego, si negaret quicquam interesse ad beate vivendum quali uteretur victu, concederem, laudarem etiam; Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Satis est ad hoc responsum.

Eaedem enim utilitates poterunt eas labefactare atque pervertere. Id est enim, de quo quaerimus. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Immo alio genere; Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam;

At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Cum autem in quo sapienter dicimus, id a primo rectissime dicitur. Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Erit enim instructus ad mortem contemnendam, ad exilium, ad ipsum etiam dolorem. Itaque his sapiens semper vacabit. Quid, quod res alia tota est? Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset.

Ampulla enim sit necne sit, quis non iure optimo irrideatur, si laboret? In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Levatio igitur vitiorum magna fit in iis, qui habent ad virtutem progressionis aliquantum. Hoc enim constituto in philosophia constituta sunt omnia.

Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus.

Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Graece donan, Latine voluptatem vocant. Quare ad ea primum, si videtur; Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus.